Αξιολόγηση Χρήστη: 0 / 5

Αστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια ΑνενεργάΑστέρια Ανενεργά
 

Την Τετάρτη 6 Ιουνίου το απόγευμα στην Πλατεία Ωρολογίου Βεροίας διοργανώθηκε παράλληλα με άλλες 24 πόλεις της Μακεδονίας και της υπόλοιπης Ελλάδος παλλαϊκό συλλαλητήριο για την υπεράσπιση του ονόματος της Μακεδονίας μας.

 

Οπως αναφέρει ανακοίνωση της Μητρόπολης Βεροίας, στην αρχή του συλλαλητηρίου απηύθυναν χαιρετισμό ο Αντιπεριφερειάρχης Ημαθίας καθώς και οι Δήμαρχοι Βέροιας, Νάουσας και Αλεξάνδρειας.

Κεντρικός ομιλητής του συλλαλητηρίου ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων, ο οποίος συγκλόνισε τα πλήθη με την εμπνευσμένη ομιλία του. Ακόμη μίλησε ο καθηγητής της Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Θεσσαλονίκης κ. Νικόλαος Κόιος.

Το παρών έδωσε και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ. Ιουστίνος.

Σύμφωνα με τους υπευθύνους του συλλαλητηρίου ο αριθμός των συμμετεχόντων ξεπέρασε τις 5.000.

Στο τέλος διαβάστηκε και ενεκρίθη ομόφωνα δια βοής ψήφισμα.

Η ομιλία του Μητροπολίτη Βεροίας :

Σας καλωσορίζω στην σημερινή συγκέντρωση όλους εσάς που ήρθατε εδώ στη Βέροια, στην ιστορική αυτή πόλη της ελληνικής Μακεδονίας μας με το λαμπρό παρελθόν και την υπερδισχιλιετή ιστορία.

Όλους εσάς που συγκεντρωθήκατε εδώ στην Πλατεία Ωρολογίου, λίγα μόλις μέτρα από το σημείο όπου διατηρείται μέχρι σήμερα το βήμα από το οποίο κήρυξε για πρώτη φορά το Ευαγγέλιο του Χριστού ο από­στολος Παύλος στην ελληνική Βε­ροια και στην ελληνική γλώσσα.

Σας καλωσορίζω όλους εσάς που δεν ανταποκριθήκατε απλώς στο κάλε­σμα του Δήμου της Βεροίας και της Εκκλησίας, που εκφράζουν την αγω­νία τους για την κατάληξη των δια­πραγματεύσεων της χώρας μας με το γειτονικό κράτος των Σκοπίων σχε­τικά με το όνομά του, αλλά ακούσατε τη φωνή της καρδιάς σας, ακούσατε τη φωνή της πατρίδος μας, της Μα­κεδονίας μας, και ανταποκρι­θη­κατε στο δικό της κάλεσμα, και ήρθατε εδώ για να ενώσoυμε τη φωνή μας μαζί με όλους όσους την ίδια ώρα σε άλλες πόλεις της Ελ­λάδος συγκε­ντρω­θηκαν για να διαδηλώσουν για τον ίδιο σκοπό, ώστε να ακουσθεί ηχηρό το μήνυμά μας προς όσους διαπραγματεύονται με τη γειτονική χώρα ότι το όνομά μας, η ταυτότητά μας, η ιστορία μας δεν είναι δια­πραγματεύσιμα.

Πολλά έχουν ακουσθεί τους τε­λευταίους μήνες για το συζητούμενο όνομα της γειτονικής χώρας των Σκοπίων και για τα συλλαλητήρια που οργανώθηκαν και οργανώνονται σήμερα σε 24 πόλεις της Ελλάδος. Κάποιοι απορούν και αμφισβητούν το δικαίωμά μας να υψώνουμε τη φω­νη μας για να εκφράσουμε τη βούλησή μας να μην χαρίσουμε το όνο­μα μας, να μην χαρίσουμε το όνομα της Μακεδονίας μας σε κα­νε­ναν άλλο διεκδικητή.

Όμως κάνουν λάθος. Μπορεί να μην είναι δική μας υπόθεση η εξω­τερική πολιτική της χώρας μας. Μπο­ρεί να μην είναι δική μας υπόθεση η διαπραγμάτευση με το γειτονικό μας κράτος. Αλλά είναι δικό μας το όνο­μα της Μακεδονίας, είναι δική μας η ταυτότητα και ο πολιτισμός της, είναι δικοί μας κληρονομιά οι βασι­λικοί τάφοι και το ανάκτορο του Φιλίππου στη Βεργίνα (στις Αιγές), είναι δική μας η σχολή του Αρι­στο­τέλη στη Μίεζα, και κανείς δεν έχει δικαίωμα να διαπραγματεύεται για εμάς χωρίς εμάς. Κανείς δεν έχει δι­καίωμα να διαπραγματεύεται χω­ρις τη γνώμη αυτού του λαού για τον το­πο του.

Γι᾽ αυτό είμαστε σήμερα εδώ, για να διακηρύξουμε προς όσους δεν το έχουν κατανοήσει ακόμη ότι «αυτό που κερδήθηκε με αίμα δεν μπορεί να ξεπουληθεί με το μελάνι μιάς υπογραφής».

Και η Μακεδονία μας κερδήθηκε με αίμα, με το αίμα των πατέρων μας, όλων εκείνων που αγωνίσθηκαν και θυσιάσθηκαν από τη Νάουσα, τη Βε­ροια, την Αλεξάνδρεια, το Ρουμλούκι και τα χω­ριά του ηρωικού Βάλτου και από όλη την Ελλάδα, που αγωνίσθη­καν στο πλευρό των Ελλήνων Μακε­δόνων, για να παραμείνει η Μακε­δο­νία ελ­λη­νική και να μην εκσλα­βισθεί.

Είμαστε εδώ για να διαμαρτυρη­θού­με για τη χρήση του ονόματός μας, του ονόματος της Μακεδονίας μας, από τους βόρειους γείτονές μας που το καπηλεύονται.

Γιατί πως είναι δυνατόν να ονο­μα­ζονται Μακεδόνες; Πως είναι δυνα­τον να πάρουν με την υπογραφή μας το όνομα της Μακεδονίας μας, όταν οι ίδιοι ομολογούν ότι:

«Είμαστε Σλάβοι που ήρθαμε στην περιοχή τον 6ο αιώνα και δεν έχουμε σχέση με τον Μέγα Αλέξανδρο», όπως έλεγε ο πρώην πρόεδρος της ΠΓΔΜ, Kiro Gligorov,

«Είναι απλά γελοία η σύνδεσή μας με τον Μέγα Αλέξανδρο», ομολογεί ο Miroslav Grčev, Δήμαρχος Σκο­πίων.

«Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν ποτέ κομμάτι της ιστορίας μας. Έγινε τα τελευταία χρόνια», ομολογεί και ο Petre Silegov, Δήμαρχος Σκοπίων.

«Η αρχαία Μακεδονία δεν βρίσκε­ται εδώ αλλά νοτιότερα (στην Ελλά­δα)», λέγει και ο Ljubco Georgievski, πρώην πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ.

«Είμαστε Σλάβοι και μιλούμε τη σλαβική γλώσσα», δήλωσε η Ljubica Acevska, πρώην πρέσβυς της ΠΓΔΜ στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, και

«Προσπαθούμε να μετατρέψουμε ένα σλαβικό έθνος σε ελληνικό», παραδέχεται ο Toni Deskoski, καθη­γητής του Δικαίου στο Πανε­πιστήμιο των Σκοπίων.

Πως, λοιπόν, είναι δυνατόν να τους παραχωρήσουμε εμείς το όνομα «Μα­κεδονία», αφήνοντάς τους μάλιστα, όπως είπε πρόσφατα ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος, να επιλέ­ξουν αυτοί τον προσδιορισμό που θα τον συνοδεύει ανάμεσα στο Νέα, Άνω και Βόρεια Μακεδονία, με τα οποία ήδη η ελληνική πλευρά συμ­φωνεί;

Όμως αν αυτοί πάρουν το όνομά μας και ονομασθούν Μακεδονία και Μακεδόνες, εμείς τι θα είμαστε;

Γιατί ακόμη και αν πάρουν ένα σύνθετο όνομα που θα περιέχει τον όρο Μακεδονία, πως θα ονομάζονται οι κάτοικοί της; Πως θα ονομάζεται η γλώσσα της;

Είναι, λοιπόν, δυνατόν να μην αντι­δρούμε στις διαφαινόμενες αυτές εξε­λίξεις;

Ασφαλώς, και δεν ασκούμε εμείς την εξωτερική πολιτική της χώρας μας, αλλά πως είναι δυνατόν να μην μιλούμε και να μην αντιδρούμε;

Πως είναι δυνατόν να μην έχει φω­νη η Εκκλησία μας, που εκφράζει τη φωνή του λαού του Θεού, και μα­λιστα όταν κάνουν πως δεν την ακούν οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί του;

Πως είναι δυνατόν να μην έχουμε δικαίωμα εμείς, τοπική αυτοδιοίκηση και Εκκλησία, για ένα τόσο καίριο θέμα, όταν έχει δικαίωμα να το κάνει για λιγότερο σημαντικά θέματα η κάθε οργάνωση και η κάθε συλλο­γι­κότητα;

Εμείς εκφράζουμε θαρραλέα την άποψή μας, γιατί είναι το δικό μας όνομα που παραχωρείται, και δεν υποχωρούν από τίποτε οι γείτονές μας, αν προσθέσουν ένα συνθετικό στο όνομα της Μακεδονίας, αν ονο­μασθούν δηλαδή Άνω ή Νέα Μακε­δονία, γιατί συνεχίζουν να καπη­λεύονται το όνομα της Μακεδονίας μας και μάλιστα με την υπογραφή μας, αν συμφωνήσουμε, ενώ εμείς χάνουμε τα πάντα, χάνουμε το όνομα της Μακεδονίας μας.

Διαπραγματευόμαστε ως χώρα το­σους μήνες. Αλλά με ποιους διαπρα­γμα­τευόμαστε; Με κάποιους που ει­χαν ελληνική ταυτότητα και την αρνήθηκαν, όπως ομολογούν οι ίδιοι, και πρόδωσαν την Ελλάδα και έγι­ναν «γενίτσαροι», περνώντας στην αλ­λη πλευρά για να διεκδικούν τώρα όχι μόνο το όνομα της Μακεδονίας αλλά και να ονειρεύονται μια ενιαία σλαβική Μακεδονία που θα φθάνει μέχρι το Αιγαίο.

Με αυτούς διαπραγματευόμαστε. Mε αυτούς που δεν θέλουν να αλ­λα­ξουν ούτε το όνομα της σχισματικής Εκκλησίας τους που μόνοι τους ονό­μασαν «Μακεδονική Εκκλησία» και δεν αναγνωρίζεται από καμία άλλη Ορθόδοξη Εκκλησία.

Με εκείνους που, ενώ ζητούν την Αυτοκεφαλία και την αναγνώριση από το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, τολμούν να επαναλαμβάνουν όλη την ανυπόστατη ιστορικά προπα­γαν­δα ότι «ο Χριστός έστειλε τον από­στολο Παύλο σε αυτή τη Μακεδονική γη», δηλαδή στα Σκόπια, «για να κη­ρύξει το Ευαγγέλιο, και δεχτή­καμε», λένε, «το Ευαγγέλιο από τον από­στολο Παύλο! Αυτό είναι το πρω­το δένδρο της Μακεδονικής Εκκλη­σίας στα Βαλκάνια και η πρώτη Εκκλησία στην Ευρώπη».

Στα Σκόπια κήρυξε ο απόστολος Παύλος ή στους Φιλίππους, τη Θεσ­σαλονίκη και εδώ τη Βέροια; Στη σλαβική γλώσσα μίλησε ή στην ελληνική; Ή μήπως σλαβικά μιλούσε ο Μακ­εδόνας που είδε ο απόστολος Παύλος σε όραμα στην Τρωάδα και τον κα­λεσε λέγοντας: «Διαβάς εις Μακεδ­ο­νίαν βοήθησον ημίν». Και σε ποια γλώσσα έγραψε ο από­στο­λος Παύλος τις επιστολές του προς τους Θεσσαλονικείς και τους Φιλιππησίους; Δεν τις έγραψε στα ελληνικά; Τότε ποιοί είναι αυτοί που συντη­ρούν ψεύτικους μύθους; Εμείς ή εκεί­νοι που ισχυρίζονται και μάλιστα διά στόματος επισκόπου της αυτοα­πο­καλούμενης «Μακεδονικής Εκ­κλη­­­σίας» ότι οι Έλληνες «άλλαξαν το όνομα Solun και το έκαναν Θεσ­σαλονίκη και τώρα θέλουν ολόκληρη τη μακεδονική γη μας να αλλάξει όνομα και να αποκτήσει προσθήκη». Ξεχνούν όμως ότι, όταν έγραφε ο από­­στο­λος Παύλος τις επιστολές του προς τους Θεσσαλονικείς, εκείνοι ήταν στην αφάνεια και βρισκόταν χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την περιοχή στην οποία κατοικούν σήμερα. Βρι­σκόταν στη βορειανατο­λι­κη Ευρώπη, και μόνο αιώνες αργό­τερα, όταν ήρθαν και εγκαταστάθη­καν στη Βαλ­κανική, εισήλθαν στο προσκήνιο της ιστορίας και απέκτη­σαν αλφάβητο χάρη στους Έλληνες, Θεσσαλονικείς αδελφούς, τους αγί­ους Κύριλλο και Μεθόδιο, τους Μα­κε­δόνες. Γι᾽ αυτό και θα πρέπει να αισθά­νο­νται ευγνωμοσύνη για τους δύο Ελ­ληνες Μακεδόνες αγίους που τους έβγαλαν από το ψηλαφητό σκοτάδι στο οποίο ζούσαν. Αλλά αυτό είναι, δυστυχώς, το επί­πεδό τους.

Είναι, λοιπόν, αυτοί συνομιλητές με τους οποίους μπορούμε να διαπρα­γμα­­τευόμαστε σοβαρά και να ελπί­ζουμε ότι δεν θα ξαναλλάξουν το Σύνταγμά τους και δεν θα εγείρουν και πάλι τις γνωστές αλυτρωτικές επιδιώξεις τους εις βάρος της Μακε­δονίας μας;

Όταν τώρα, που έχουν ανάγκη να συμφωνήσουμε, προκειμένου να εντα­­­χθούν στο ΝΑΤΟ και την Ευρω­παική Ένωση, για να διατηρηθούν ως κράτος, τολμούν να μας κατη­γορούν για δήθεν ολοκαύτωμα των αδελφών τους, για το οποίο είναι δη­θεν υπαίτιοι οι Έλληνες και για σφα­γες δήθεν Μακεδόνων, για τις οποίες ζητούν αποζημιώσεις, τι θα συμβεί όταν θα έχουν αυτό που διακαώς επιθυμούν, το όνομα δηλαδή της Μα­κεδονίας, και μάλιστα με την υπο­γρα­φη μας. Και όταν θα είμαστε εμείς επαρχία με το όνομα Μακεδονία και εκείνοι κράτος, τότε τι θα λέμε και τι θα μπο­ρούμε να κάνουμε;

Και δεν είναι μόνο το γεγονός ότι οι γείτονές μας δείχνουν αυτήν την επι­μονή και την εμμονή στα ιδεολο­γη­ματα που τεχνηέντως καλλιέρ­γη­σαν επί δεκαετίες εις βάρος μας, αλλά δυ­στυχώς βρίσκονται και Έλληνες που υποστηρίζουν ανάλογες απόψεις και καθυβρίζουν όσους είναι αντί­θετοι στο ξεπούλημα του ονόματος της Μα­κεδονίας μας, όπως συνέβη προ ημερών με τον συμπολίτη μας από την Αλεξάνδρεια, που είναι συμ­βου­λος στρατηγικού σχεδιασμού του πρω­θυπουργού της χώρας μας.

Πως μπορεί ένας ανιστόρητος να κα­τηγορεί με τόσο προσβλητικό τρο­πο τους συμπολίτες του, λέγοντας ότι η περιοχή της Αλεξάνδρειας δεν έχει σχέση με τον Μέγα Αλέξανδρο και ότι η σχέση της με τον Μακεδόνα στρατηλάτη είναι ένας μύθος.

Ναί, μπορεί να ήταν βάλτος η περιο­χη, αλλά σε αυτόν τον βάλτο πολέ­μησε ο Ελληνισμός, πολέμησαν οι Μακεδόνες, οι Μακεδονομάχοι, όσοι είχαν ελληνική συνείδηση, έστω και αν μιλούσαν τη σλαβική γλώσσα ή τη βλάχικη, για να ελευθερώσουν τη Μα­κεδονία και από τους Τούρκους και από τους Βουλγάρους και τους συνεργάτες τους. Και πολεμούσαν, γιατί είχαν από­λυτη συνείδηση και συναίσθηση της ελληνικότητάς τους. Γιατί με αυτή την ιστορία του τόπου τους, που ο κ. Καρανίκας χαρακτηρίζει μύθο, μεγά­λωσαν και κρατήθηκαν Έλληνες. Γιατί δεν είναι μύθος η παρουσία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των Μα­κεδόνων ούτε στην Ημαθία, ούτε στη Βεργίνα, εκεί όπου βρίσκονται οι βασιλικοί τάφοι και τα ανάκτορα των Μακεδόνων, αδιάψευστοι μάρτυρες της ελληνικότητας των Μακεδόνων, ούτε στη Μίεζα, όπου βρίσκεται η σχολή του Αριστοτέλη, όπου μαθή­τευσε ο Μέγας Αλέξανδρος, ούτε βε­βαίως στην Πέλλα και το Δίο.

Και εάν όλα αυτά τα αγνοεί ο κ. Κα­ρανίκας, τότε είναι ανιστόρητος και κακώς πληρώνεται από το ελληνικό κρα­τος ως σύμβουλος του πρωθυ­πουργού για να καθυβρίζει και να προσβάλλει τους συμπολίτες του. Εάν πάλι δεν τα αγνοεί, αλλά σκο­πιμα διατυπώνει αυτές τις απόψεις, διαστρεβλώνοντας την ιστορία, τότε είναι κυριολεκτικά επικίνδυνος για τα εθνικά μας συμφέροντα και δεν μπορεί να είναι σύμβουλος του πρω­θυπουργού της χώρας μας.

Θέλουμε την ειρηνική συνύπαρξη με τους γείτονές μας, θέλουμε να μπού­νε στο ΝΑΤΟ, θέλουμε να μπού­νε στην Ευρωπαική Ένωση, αλλά η ει­ρηνική συνύπαρξη διασφαλίζεται μο­νο με τον αλληλοσεβασμό.

Με τους γείτονές μας θέλουμε να ζούμε ειρηνικά και αδελφωμένα. Ας βοηθήσουν, λοιπόν, και εκείνοι προς αυτή την κατεύθυνση. Ας διαλέξουν για τη χώρα τους ένα όνομα που να ταιριάζει με την πραγματική τους καταγωγή και ιστορία, διότι μονάχα έτσι θα ωφεληθούν μακροπρόθεσμα, διότι μονάχα έτσι θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν και για τον δικό τους λαό συνοχή και σταθερότητα.

Ας μην αυταπατώνται οι γείτονές μας. Όσο θα προσπαθούν να ζούν βα­σισμένοι επάνω σε ένα ψέμα, θα βρι­σκονται διαρκώς αντιμέτωποι με πε­ντε χιλιάδες αρχαίες ελληνικές επι­τύμβιες πλάκες της Μακεδονίας μας, που θα τους γελοιοποιούν μπρο­στα στα μάτια της διεθνούς επιστημονι­κης κοινότητος.

Όσο θα κοπιάζουν να στηρίξουν την πονηριά και την ψευτιά μιάς αυθαί­ρε­της επί Τίτο κρατικής παρθενο­γε­νεσης, θα σκοντάφτουν και θα ματώ­νουν επάνω στον αρχαιολογικό ογκό­­λιθο των ευρημάτων της Βεργί­νας και του Δίου.

Όσο θα προσπαθούν να πείσουν τους εαυτούς του για την ψευδοκα­τα­γωγή τους, θα τους διαψεύδει σε κάθε βήμα, ο ίδιος ο πρόεδρός τους ο Γκλι­γκόρωφ, λέγοντάς τους: «Εμείς δεν έχουμε καμία σχέση με τη Μακε­δο­νία. Εμείς είμαστε Σλάβοι».

Η ειρηνική, λοιπόν, συνύπαρξη με το γει­τονικό κράτος μπορεί να βασι­σθεί μο­νο στην αλήθεια της ιστορίας. Και το όνομα της Μακεδονίας που διεκδι­κούν και έχουν σφετερισθεί τις τε­λευταίες δεκαετίες δεν ανταποκρί­νε­ται στην αλήθεια της ιστορίας.

Κατά συνέπεια δεν παραχωρούν τι­ποτε, αν θα δεχθούν μία σύνθετη ονομασία. Αντίθετα εμείς, αν τους χαρίσουμε το όνομα, βάζουμε την υπογραφή μας και αναγνωρίζουμε διεθνή νομική υπόσταση σε ένα κρα­τος με το όνομα της Μακεδονίας μας, νομική υπό­στα­ση που δεν είχε ποτέ ως πρώην Γιουγκοσλαβική Δημο­κρα­τία. Και ακόμη η υπο­χωρητικότητά μας δίνει στους γεί­τονές μας το μήνυμα ότι μπορούν να αυξήσουν τις απαι­τήσεις τους έναντι της χώρας μας, και σε όσους τους υποστηρίζουν να αυξή­σουν τις πιέ­σεις τους.

Ζητούμε, λοιπόν, για ακόμη μία φο­ρα και δεν θα παύσουμε μέχρι το τε­λος να ζητούμε, να ακουσθεί η φωνή μας, να ακουσθεί η φωνή του λαού, της Εκκλησίας, της τοπικής Αυτο­δι­οι­κήσεως. Δεν μπορούν να την αγνο­ούν με διάφορα προσχήματα και προφάσεις. Δεν μπορούν να ξεχνούν όσοι διαπραγματεύονται ότι για μας διαπραγματεύονται και έχουν τερά­στια ευθύνη και απέναντι στον λαό που διατρανώνει και σήμερα τη βού­λησή του. Έχουν τεράστια ευθύνη απέ­ναντι στην πατρίδα και την ιστορία, απέναντι στο μέλλον αυτού του τόπου και των παιδιών μας.

Και ακόμη δεν είναι δυνατόν το γειτονικό κράτος των Σκοπίων να προετοιμάζει δημοψήφισμα προκει­με­νου να εγκρίνει ο λαός το όνομα στο οποίο θα καταλήξει η διαπραγ­μάτευση και στη χώρα μας η γνώμη του λαού να αγνοείται επιδεικτικά και υπεροπτικά.

Αν νομίζουν ότι ο λαός είναι με το μέρος τους για το θέμα της Μα­κε­δονίας μας, δεν έχουν παρά να τον ρωτήσουν, δεν έχουν παρά να κα­νουν δημοψήφισμα.

Μέχρι τότε εμείς δεν θα παύσουμε να διακηρύττουμε με κάθε τρόπο και προς πάσα κατεύθυνση την αντίθεσή μας σε οποιαδήποτε σύνθετη ονομα­σία της γειτονικής χώρας που θα πε­ρι­έχει τον όρο Μακεδονία, γιατί Μα­κεδονία είναι το δικό μας όνομα, η δική μας ταυτότητα, η δική μας ιστορία και δεν την ξεπουλάμε ούτε την χαρίζουμε σε κανένα.

Μπορούν να ονομασθούν, αν θε­λουν, Δημοκρατία της Δαρδανίας. Εμείς πιστεύουμε ότι δεν θα βρεθεί χέρι ελληνικό, μακεδονικό, που θα υπο­γράψει την καταδίκη και το ξε­πούλημα της Μακεδονίας μας.

Η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική, αλλά και η Ελλάδα είναι Μακεδονική. Γι᾽ αυτό ζητούμε να μην πουλήσετε το όνομα της Μακεδονίας μας, τουτέστι την Ελλάδα μας.

ΨΗΦΙΣΜΑ

6ης Ιουνίου 2018

Σήμερα, την 6η Ιουνίου 2018, ο Ελληνικός Λαός, ο κατά το Σύνταγμα κυρίαρχος του κράτους και εντολέας της Βουλής και της Κυβέρνησης, συνελθών σε ταυτόχρονες Λαϊκές Συνελεύσεις στις πόλεις τής Ελληνικής Επικράτειας που αναφέρονται παρακάτω, για να αποφασίσει για τη θέση τού έθνους επάνω στο θέμα της εκχώρησης του ονόματος “Μακεδονία” στη γείτονα χώρα που το έχει υφαρπάσει και θέλει να το οικειοποιηθεί, καταπατώντας κάθε ιστορική και λογική τεκμηρίωση της πατρότητας και κυριότητας τού μεγάλου αυτού ονόματος,

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΚΑΙ ΕΝΤΕΛΛΛΕΤΑΙ

προς την, κατά το Σύνταγμα, εντολοδόχο του Βουλή και Κυβέρνηση της Χώρας, να αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο αποδοχής της χρήσης τού, από αρχαιοτάτων χρόνων, Ελληνικού ονόματος “Μακεδονία” και κάθε παραγώγου του, καθώς το όνομα αυτό είναι ταυτόσημο με το όνομα “Ελλάς”.

Το όνομα αυτό, που αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο τής ταυτότητας τού Ελληνικού έθνους, αποτελεί ταυτόχρονα την ιερά κιβωτό και φορέα των ενδοξότερων σελίδων της παγκόσμιας ιστορίας.

Η σημερινή, εδώ στη Βέροια Λαϊκή Συνέλευση, δηλώνει αποφασισμένη, να το υπερασπισθεί μέχρις εσχάτων, κατά τον Ελληνικό τρόπο, με τον οποίο η Ελλάδα γράφει πάντοτε την ιστορία της.

Η μη συμμόρφωση των εντολοδόχων τού Λαού στην εντολή αυτή του Λαού, θα αποτελέσει κατάφωρη παραβίαση και αντιστροφή των ρόλων εντολέα και εντολοδόχου που ορίζει τη Δημοκρατία.

Ο Λαός δεν θα μείνει απαθής θεατής. Είναι αποφασισμένος να επιβάλλει την απόφαση του και την ομαλή λειτουργία της Δημοκρατίας που, με το Σύνταγμα, ορίζει ρητά και ξεκάθαρα, ποιος είναι εντολέας και ποιος εντολοδόχος. Ποιος αποφασίζει και ποιος εκτελεί τις αποφάσεις.

Το ψήφισμα, εγκρίθηκε και ψηφίστηκε ομοφώνως από την Ανοικτή Λαϊκή Συνέλευση που έλαβε χώρα στην πόλη της Βεροίας, την 6η Ιουνίου 2018.

Η Οργανωτική Επιτροπή των Συλλαλητηρίων της 6ης Ιουνίου 2018

Σχεδιασμός-Ανάπτυξη ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ